นิทานคำกลอนพื้นบ้าน
เรื่อง “หินตาหินยาย”
(ตอนที่ ๑)
ประพันธ์โดย : มนตรี ประทุม
“มันแกว”
ครั้งหนึ่งเมืองปากพนังนครศรีฯ
บังเกิดมียายตาจะมาขอ
ลูกสาวสวยตาม่องล่ายนวลลออ
ลูกชายหนอนายคงด้วยตรงใจ
ตาชื่อเครงยายเรียมเตรียมขันหมาก
ลงเรือจากเมืองครตอนน้ำไหล
นายปราบเป็นท้ายเรือมิเผื่อใคร
บังคับไปสู่ประจวบสำรวจทาง
ล่องเรือถึงแหลมละไมมิหน่ายแหนง
เกิดลมแรงพัดเอาเข้าที่หาง
เรือเกิดล้มขันหมากจมระทมพลาง
พวกญาติต่างจมลงคงตายพลัน
เกิดเป็นเกาะรอบแก่งแห่งสมุย
คนที่ลุยจมหายที่ตายนั้น
เป็น “หมู่เกาะอ่างทอง” ของทุกวัน
นายท้ายนั้นติดสำเภาเข้าบ้านดอน
คนก็จมเกิดตายกลายเป็นเกาะ
ไม่ไพเราะ “เกาะปราบ” อาบเป็นขอน
ส่วนเรือนั้นจมตามนะงามงอน
ชื่อแน่นอน “เกาะนกเภา” เอาชื่อไป
มนตรี ประทุม
“มันแกว”
๒๐ พ.ค.๖๑