คือ..แม่


คำว่าแม่แค่คำเรียกหา
บางคนบอกว่าเป็นหน้าที่
เลือดในอกหล่อเลี้ยงชีวี
เลี้ยงชีวิตลูกรอด ให้ปลอดภัย

ถ้าเลือกแม่ได้ตามใจอยาก
กลัวความลำบากยากไร้
ทุกวิญญานเลือกเกิตตามใจ
คงแย่งกันเอาให้ได้ใจตน

กำมุนา วัดตะตีโลโก
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
ทุกสิ่งที่สร้างที่ทำ
เป็นกรรมลิขิตชีวิตตน

ดูชีวิตแม่หมาจร
วิงวอนขอรักแค่สักหน
สัตว์ร่วมโลกต้องอยู่อย่างอดทน
ทำได้แค่ มองคนขอให้เมตตา

มีลูกรักเป็นเหมือนมนุษย์
คนหยุดมองเขาคือปัญหา
สัตว์มีหัวใจแต่ไร้ปัญญา
พูดจากับคนให้เข้าใจ..

กำมุนา วัดตะตีโลโก
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
ทุกสิ่งที่สร้างที่เคยทำ
เป็นกรรมที่ต้องพบเจอ


.

         ภาพจำ

หลงรูปลมชมเงาว่างเปล่าก็รัก
ใจรู้จักแต่รักเธอเสมอ
ทุกภาพจำคำแรก ที่พูดกับเธอ
อยู่ในใจเสมอ ว่าเราเคยมีกัน

เธออยู่ทุกที่ในความรู้สึก
ทุกซอกส่วนลึก ในใจฉัน
ตอนเธอเดินจากไปสิ้นสายสัมพันธ์
ไม่เหลือเลยความฝันฉันต้องทำใจ

ความรักไม่มีอะไรแน่นอน
เกมส์กลซับซ้อน ยอกย้อนอ่อนไหว
รอยยิ้มกับน้ำตา คละประสมกันไป
แล้วแต่ผู้ใด โชคดีหรือมีน้ำตา

จันทร์ยังมีงามเด่น คืนเพ็ญกระจ่าง
คืนแหว่งเว้าเคว้งคว้าง อยู่ กลางฟ้า
ไม่สวยสมบูรณ์ งดงามทุกเวลา
เสน่หาเหินห่าง ก็ไม่ต่างจันทร์

ลมหายใจเคลื่อนคล้อยลอยละล่อง
ความทรงจำ เป็นกล้องเก็บภาพฝัน
ความรู้สึก สุกขีอยากรีรัน 
ตราบที่ยังไม่ตายจากกัน ไม่ลืมเลือน

ความรักไม่มีอะไรแน่นอน
บางบทบางตอน ยอกย้อนซ่อนเงื่อน
รอยยิ้มปนน้ำตา ตอกย้ำซ้ำเตือน
ใจไม่ลืมเลือน ภาพรักที่เคยผ่านมา


.