เกินปากบ่นพ่นผ่านมินานข้าม
มะแปร์ตามคลานโลดกระโดดเหย่ง
ไฟลุกชิดติดเสื้อผิวเนื้อเอง
หัวฟูเบ่งผมรั้งชูตั้งตรง

ประตูหลังรอดหนายังปรากฎ
แม่ช้อยชด.."กานท์มาลัย" ไถลส่ง
ร่วงแนบชิดติดอยู่.."ยูริน"ลง
สี่อนงค์..นวยนาด..ประหลาดรวม

เมื่อคราครั้งยังสุขสนุกชื่น
หลับตาตื่นเซเลปไยเจ็บอ่วม
ผีหัวร่องอขำช่างกำกวม
ผู้ซวยร่วม ! ทั้งสี่..สตรีงาม 55


อ่ะ..ลงมาให้หมด ครบทุกคนแระ
ว่าแต่ ..ไปไหนกันมาเนี่ย ? สึ่สาว

Jannjao

เรื่องชวนวุ่นกุลแปร์กานท์มีงานเข้า
ยูรินเล่าน้องนั่นชวนกันอยู่
ณ.สถานพยาบาลบ้านคลองพลู
กักกันหรูคลุ้มคลั่งแบบขังรวม

เรื่องตามสั่งยังงงและสงสัย
"บ้า"เมื่อใดแค่คว่ำคะมำอ่วม
ย้อนอ่านคืนยืนคำถ้อยกำกวม
สรุปร่วม..หญิงสี่กับผีชาย

อยู่สถานการกักเก็บรักษา
หาหมอจ๋าตรวจก่อนในตอนสาย
วิญญาณลอยคอยล่องละคลองราย
ถึงจุดหมายพร้อมพบอย่างครบครัน

ลอยสำรวจตรวจตรา ณ.คราถึง
จ้องจุดหนึ่งป้ายเน้นโดดเด่นนั่น
"ห้องดับจิต" เอะส่ง! เดินตรงพลัน
ดึงเก๊ะชั้น..พบมนุษย์บุรุษนอน

หน้าตาดีชีวิตลิขิตสั้น
หุ่นมาดนั้นครบถ้วนมิอ้วนต่อน
สูงสง่าราศรีสตรีวอน
เอาไว้ก่อน..สู่สิง..อ้างอิงพลัน

ลืมตาตื่นฟื้นมาใบหน้ายิัม
เนื้อนุ่มนิ่มชมพูทางสู่ฝัน
เดินลุกออกบอกตรงงงเหมือนกัน
แต่กระนั้นปั๊บปุ๊บสรุปคืน

ออกจากห้องดับจิตต่อสิทธิ์อยู่
ร้องยู้ฮู..สุขสมอารมณ์รื่น
เดินทอดน่องรัองเล่นแอปเต้นยืน
สุขสดชื่น..ชีวิตเหมือนติดแกลม


ฟื้นเป็นคนแล้วโว้ย !

Jannjao

ร่างแหนมต่อนย้อนแย้งแกล้งเข้าผิด
แว๊ปทวงสิทธิ์ ! ..เปลี่ยนหาสง่าหงส์
ก็แหมเนาะเพราะศรีพาพี่งง
แหกปากส่ง..ร้องเล่า..จั่นเจา ! มา !

กลบความคิดผิดตัวกลัวคนรู้
กานท์พธูประสาทชัดสัมผัสว่า
จิตจับเป็นเห็นผีทุกทีนา
ตกใจจัา !..พลั้งสิทธิ์สิงผิดตัว

เปลี่ยนสลับจับวางที่ร่างใหม่
เลิศวิไลหล่อนั้นหางยันหัว
แม่กานท์ลีศรีน้องตาจ้องรัว
เรื่องหลุดรั่ว ! รันทดลืมหมดพลัน

อิทธิฤทธิ์วิญญานเปี่ยมชานแกร่ง
จึงแสดงอาคมหว่านพรมนั่น
เป่าหัวผ่านกานท์ลีนวลศรีพรรณ
ให้เธอนั้น..เริงร่า..แบบบ้าบอ

เล่นระบำรำฟ้อนกอดหมอนข้าง
กระโดดร่างเข่าก๊อกเต้นร๊อคต่อ
รัองเพลงช้างนางเอิ้นเดินรอบตอ
ยังมิพอ..ลุกนั่งร้อยครั้งเอง

สนุกครบจบหนอพี่พอให้
หายใจไวมิขยับไม่ฉับเฉง
นอนระรวยย้วยหลังดูวังเวง
อ่ะแค้นเฉ่ง !...พอด้าย..เสกคลายมนต์



หายใจรวยรินแระ เริ่มสงสารน้อง 55

Jannjao