พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
 ออฟไลน์
กระทู้: 644
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
โหมดชีวิต
 เมื่อสายลมพัดพลิ้ว......ริ้วไหว
ก้านปลิดเพื่อทิ้งใบ......ร่วงแล้
กำเนิดช่วงวารวัย........ขณะหนึ่ง
และดับสูญจริงแท้.......ไป่พ้นอนิจจัง
ชีวิตมีรุ่งเรื้อง..............เรืองโรจน์
แลต่ำตกให้โทษ ........เหนื่อยล้า
หมุนเวียนเปลี่ยนใช้โหมด.....ไปเรื่อย
แรงถึกดั่งช้างม้า.........ต่อสู้ดิ้นรน. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 644
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: โหมดชีวิต
 อนาคตไป่รู้............เช่นไร
ปัจจุบันสิเป็นไป.....เช่นนั้น
อดีตดั่งรอยใจ........แผลลึก
ตรองตรึกย้อนแยกชั้น....ซ่อนไว้ความหมาย
ทุกนาทีผ่านพ้น.......เวลา
ปกติสุข-ทุกข์พา.....ด่าวดิ้น
อนาคตไร้ราคา.......กำเนิด
ปัจจุบันกำหนดสิ้น...ล่วงหน้าอนาคต. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 644
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: โหมดชีวิต
นอนเหยียดยาวร่างเลื้อย.........ขี้เกียจ
ม้วนบิดเอวแก้เครียด...............อ่ะฮ้าาา
เสียงดังกร่อบกรวบเบียด..........บดร่าง
น้ำหยดจากปากอ้า.................อะเอื้อมมมฝันดี
นอนหลับต่อไม่รู้...................เวลา
ขาเกี่ยวหมอนเอามา..............เกาะไว้
จวบอาทิตย์ส่องตา...............ช่างแม่ง
ผ้าห่มคลุมหน้าไซร้...............บ่อสู้แสงตะวัน. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 644
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: โหมดชีวิต
ยามใดพบเรื่องร้อน..........เผาใจ
สติกลับเร็วไว................ไล่เค้น
ไม่สุดสักทางใด.............น่าเบื่อ
เศร้าก่อเพียงนวดเฟ้น.......บ่ใช้อารมณ์
ยามใดพบสุขล้น............หัวใจ
สติกลับมาพรากไป.........บัดนั้น
อารมณ์กุดหยุดไย..........ทุกสิ่ง
รู้สึกอยากกำปั้น............โถ่เว้ยอารมณ์
ตามดูเกิดดับไร้.............กังวล
มันสิช่างเห็นผล............หมั่นไส้
สภาวะเหลือเพียงยล.......รอยคลื่น
รู้ว่ามีแค่นั้นไซร้.............สุขเศร้าเหงาเลือน. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
