พี่เจ่าจุกทุกข์เข็ญไม่เป็นเรื่อง
น้ำตาเขื่อง " ที่รัก " เกินศักดิ์เอ่ย
ขอยอมแพ้แปร์ศรีแค่นี้เลย !
โอ้อกเอ๋ย..เรียก "ที่รัก"..มันหนักทรวง

เอาอย่างนี้ดีไหมเรียก.." ไกลรัก "
ผูกสมัคร. บอกไว้ก่อนไม่ห่วง
แม่โฉมงามทรามชื่นใน..คืนลวง
พี่พันพ่วงสู่ขวัญก่อนนั้นไง

มัดสอดด้ายสายสิญจน์ประทินโฉม
รวบผูกโลมมือก้มพนมให้
จุดเทียนธูปกราบลาด้วยอาลัย
เคียงชิดใกล้ก่อนจากจำพรากกัน

ลำนำเพลงบรรเลงร่ำพร้อมคำพระ
อนิจจาละ..จากโลกเศร้าโศกศัลย์
บังละมุนอุ่นเอื้อกูลเกื้อพลัน
กุศลนั้น..ปันส่วน..นวลอนงค์

กำหนดการกลายกลืนร้อยคืนล่วง
พี่ยังห่วงนำหนุนฝากบุญส่ง
อนิจจาลาแน่แม่นวลนงค์
ถึงรักหลง..แค่ไหน..ตัดใจลืม


Jannjao

สบายดีไหมนั่นหรืองานยุ่ง
จิตที่มุ่งอ่อยเหยื่อเมื่อได้ปลื้ม
เลยลนลานงานหยาบศัพท์หยิบยืม
ความด่ำดื่มไม่มีหนีงานมา

วิญญาณร้ายหมายยิ่งสิงมนุษย์
เล่นกลชุดกลายคนจนบทพร่า
เดี๋ยวก็ผลุบเดี๋ยวโผล่โชว์มารยา
เดี๋ยวก็ว่า “อะ” ชังพลางดุเรา
 
คนอื่นใช้ “อะ”สาดกันดาษดื่น
แต่พี่ยื่นทัณฑ์ส่งลงจนเฉา
ทุกวรรคขุดรั้งตรึงทึ้งยันเงา
ลากจะเอามะแปร์ลงแส้โชว์

พอให้หยุดขานชื่อก็รื้อเข่ง
หิ้วกะเตงเต็มลานขานนามโผล่
แสนยียวนกวนน้องแทบร้องโฮ
อะพิโธ่!บอกเรียกรักทำหนักใจ   (หนูชื่อที่รักไงคะ 55)

จู่ก็มัดจัดสวดรวดเดียวจบ
ต้องประกบบทนางเข้าทางไหน
ยังมิสิ้นสิญจน์สายด้ายมัดไว
รวบรัดให้สวดก่อนตายหรือไงนา




คัท! คัท!  พี่จั่นระบบรวน  


masapaer

จงแก้กรรมทำต่อมิล้อเล่น
ปีชงเนันสะเดาะยามเคราะห์หา
เล่นจำอวดสวดฟื้นยั่งยืนนา
สืบชะตาตกต่ำก่อนลำเค็ญ

หาใช่สาปใช่แช่งกลั่นแกล้งนี่
หวังนวลศรีเนืองหนุนเกิดบุญเห็น
มัดตราสังข์รั้งตรึงเช้าถึงเย็น
ลัางกรรมเป็นแปดเปื้อนเหย้าเยือนตาม

ช่วยขจัดปัดเบี่ยงได้เพียงนี้
นวลฤดีทิ้งเทถึงเปลหาม
ด้วยเคราะห์ซ้ำกรรมโยงทุกโมงยาม
หมดชื่อนามเป็นได้บอกไว้เลย

ทางหลบรอดปลอดโปร่งหลุดโล่งบ่วง
ควรต่อดวงเทียนเบิกอย่าเพิกเฉย
สิ่งชี้แนะแวะวนทำจนเคย
คือเอื้อนเอ่ยวจีหวานสำราญใจ

คำติฉินนินทาต่อว่าพี่
เลิกเสียทีเชียวคุณเพิ่มบุญใหญ่
คำชมชื่นยืนยัน ณ.ทันใด
กดแต้มให้บุญพุ่งสะดุ้งครัน

พี่ตักเตือนเอื้อนเอ่ยด้วยเคยชอบ
มิใช่ครอบคลุมเธอหลอกเพ้อฝัน
กรรมถาแถแก้ง่ายแกล้งตายวัน
กรรมห้ำหั่นโหดเหี้ยมตัองเตรียมใจ


สร้างกรรมกับพี่ไว้เยอะ เลยต้องพาแก้กรรม

Jannjao