รัก รับใช้ จริงใจ เสมอ
เชื่อ หวัง สันติ นิรันดร์

ร่ายสุภาพ

@ "จริงใจ" รัก รับใช้
มอบให้ แด่เพื่อผอง
พระพรคุ้มครอง สันติสุข
แคล้วคลาดทุกข์ นะพี่น้อง
เชื่อ ร่ำร้อง ธรรมเที่ยง
หวัง ละเลี่ยง ครรลองกิเลส
แห่งเหตุ ปวงทุกข์เศร้า
จง สติ เสมอ "รัก" เร้า
ปรกพ้นภัยนิรันดร์

ร่ายไม่เป็นนี่สิคะ คิดหนักเลย อยากเล่นด้วย 5555

ร่าย ทั้ง สุภาพ หรือ ดั้น นั้น
บทหนึ่ง ๆ ควร อย่างน้อย ๕ วรรคขึ้นไป  
แต่ละวรรค มี ๕ คำ มากน้อยกว่า ได้บ้าง  

ส่ง-รับสัมผัส ระหว่างวรรค นั้น
คำท้ายวรรค ส่ง
รับสัมผัส คำที่ 1,2,3 ของวรรคถัดไป

*** แบบเคร่งกฎ ***
ส่งสัมผัส ด้วย วรรณยุกต์ใด ต้อง
รับสัมผัส ด้วย วรรณยุกต์นั้น ๆ
นั่นคือ
ส่งด้วย คำสุภาพ (ไม่มีวรรณยุกต์)
ต้อง รับด้วย คำสุภาพ

ร่ายสุภาพ

@ ลองเขียน อยากศึกษา....เดินเข้ามา เรียงถ้อย
ค่อยค่อยร้อย ร่ายขยับ.........รับต่อใน เนื้อหา
ร่ายนั่นหนา ทุกวรรค........จัก สี่ ห้า หก เจ็ด คำ *
พึงจำ "รับสัมผัส"...............จัดลง หนึ่ง สอง สาม
** ในวรรคตาม แน่แท้.......จงแต่ง โคลงสองแล้
...จักได้จบบท..นั่นนา **


* นิยม ๕ คำ
** โคลงสองสุภาพ

ร่ายดั้น จะจบบท ด้วย
บาทที่ ๓ และบาทที่ ๔  
ของ โคลงสี่ดั้น

@ เทพไท้ข้าฯน้อมนบ
กราบเคารพโปรดพร
ซึ่งสอนให้รู้ใช้
ปัญญาได้เกิดผล
ดลลิลิตดั้นไพเราะ
เหมาะควรแก่กาลสถาน
..แลบุค- คลเฮย
วอนมุ่งหวังให้ได้    ดั่งประสงค์


บาทที่ 3 และ4 ของโคลงสี่ดั้น ครับ

๐ ๐ เอก ๐ ๐ ......... ๐ เอก (๐ ๐) *
๐ เอก ๐ ๐ โท โท ... เอก ๐ (๐ ๐)

* (๐ ๐) คำสร้อย

เยี่ยมเลยครับ

เอ กด "เยี่ยมชม" ไม่ขึ้น ครับ