บรรยากาศทะมึนคืนฟ้าหลั่ง
หนาวเหน็บดังหัวใจ..แล้งแรงฝันปล่อยความคิดย้อนคืน..ไปถึงวัน
ครั้งที่เราต่างสำคัญก่อนร้างลาคิดถึงเพราะเสียดายความรักเก่า
ทุกรอยยิ้มที่เราถวิลหาแต่มิอาจเหนี่ยวรั้งคืนกลับมา
เกินเยียวยาสัมพันธ์รักระหว่างเรากว่าคืนนี้จะผ่านถึงวันพรุ่ง
ใจคงฟุ้งครุ่นคิดถึงอย่างขลาดเขลาก่อนยามนี้คือเวลาประสานเงา
ก่ายกอดกันจนเช้าของอีกวันแม้จะรู้ว่ามิอาจจะหวนกลับ
รักของเราคงลาลับยากผกผันเมื่อใจเธอเป็นอื่นแล้วย่อมแคล้วกัน
เหลือเพียงฉันที่ยังอยู่ ณ ที่เดิม