คลื่นลมเห่เล่ห์ลวง"ทะเลทุกข์"
คลื่นพายุร่ายรุกบุกเสมอคลื่นอารมณ์ห่มจินต์ถวิลเธอ
คลื่นพะเนอพะเน้าเคล้าอาวรณ์เห็นเพียงคลื่นรื่นระลอกกระฉอกใส่
บนแผ่นน้ำทะเลใจไร้อักษรไร้แผ่นผืนยืนหยัดซัดจากจร
ไร้หนทางยอกย้อนร้อนหวนคืนยามเผลอมองท้องฟ้าคราพิโรธ
ดั่งกรุ่นโกรธตัวเราที่เฝ้าฝืนน้ำตาหลั่งรดเททะเลกลืน
เสียงสะอื้นขื่นขมเพียงลมเลตราบทิวาราตรีหนึ่งจึงค้นพบ
ยามตาสบพื้นน้ำทำใจเขวแสงสะท้อนสว่างวาบประดังเด
คือ"ความหวัง"หล่นเททะเลใจหากไร้ลมไร้คลื่น....สะอื้นหา
ย่อมไขว่คว้าทุกสิ่งเอามาได้แม้นดวงดาวไกลโพ้นผ่องอำไพ
ยังตกสู่"ทะเลใจ"ให้เชยชม.ทักทายค่ะ คุณ พิมพ์ภัสสร
