กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง

จุดเปลี่ยนของชีวิต......อาจหลงทิศจนผกผัน
ตระหนกจนงงงัน........ลืมเสียสิ้นแม้นตัวตน

กว่าจะรู้จักโลก..........เหงื่อเปียกโชกกับฟ้าฝน
เรียนรู้เหล่าผู้คน........ไร้จุดจบความยินดี

รับรู้ความแปรเปลี่ยน...ดั่งหมุนเวียนเขียนแผนที่
จุดเริ่มจุดจบมี............แต่สอดคล้องพ้องเรื่องราว

เดินผ่านทางชีวิต.........ฟ้าลิขิตความเหน็บหนาว
โดดเดี่ยวในบางคราว...แต่ไม่แล้งแทรกฤดู

ได้ผ่านวันพายุ...........ไฟปะทุลมเคียงคู่
เจ็บปวดทุกอณู..........แต่ก็พ้นวันภัยพาล

ผ่านคืนวันแสนสุข......เพื่อคืนทุกข์กลับถิ่นฐาน
เวียนว่ายไปกับกาล....และก้าวผ่านไปด้วยกัน.

	ผู้เขียน	หัวข้อ: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง (อ่าน 23 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้