Username:

Password:


  • หน้าแรก
  • ห้องสนทนา
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ.. >> อารมณ์กลอน >> ฉันท์ กาพย์ ร่าย >> กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
หน้า: [1]   ลงล่าง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง  (อ่าน 641 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« เมื่อ: 20 เมษายน, 2569, 02:43:52 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


จุดเปลี่ยนของชีวิต......อาจหลงทิศจนผกผัน
ตระหนกจนงงงัน........ลืมเสียสิ้นแม้นตัวตน

กว่าจะรู้จักโลก..........เหงื่อเปียกโชกกับฟ้าฝน
เรียนรู้เหล่าผู้คน........ไร้จุดจบความยินดี

รับรู้ความแปรเปลี่ยน...ดั่งหมุนเวียนเขียนแผนที่
จุดเริ่มจุดจบมี............แต่สอดคล้องพ้องเรื่องราว

เดินผ่านทางชีวิต.........ฟ้าลิขิตความเหน็บหนาว
โดดเดี่ยวในบางคราว...แต่ไม่แล้งแทรกฤดู

ได้ผ่านวันพายุ...........ไฟปะทุลมเคียงคู่
เจ็บปวดทุกอณู..........แต่ก็พ้นวันภัยพาล

ผ่านคืนวันแสนสุข......เพื่อคืนทุกข์กลับถิ่นฐาน
เวียนว่ายไปกับกาล....และก้าวผ่านไปด้วยกัน.










ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥

พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #1 เมื่อ: 21 เมษายน, 2569, 03:03:30 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง



เสียงนกคุยจุบจิบ........ดังกระซิบจนเซ็งแซ่
กระรอกร้องจอแจ.......กระโดดร่อนจนชำนาญ

จิ้งหรีดยังร้องทัก........มิหยุดพักการส่งสาร
กิ้งก่าจึงรำคาญ..........กระโดนงับแล้วจับกลืน

หยุดนิ่งเพียงหนึ่งวิ.......แต่ก็มิคิดขัดขืน
ไม่อยู่ร่วมจุดยืน..........อันตรายให้ห่างกัน

งูเขียวที่แอบซุ่ม..........รอขยุ้มอย่างเย้ยหยัน
ตุ๊กแกโผล่มาทัน.........เห็นงูเขียวจึงพ้นภัย

ไม่ต่างอะไรนัก...........เมื่อรู้จักโลกกว้างใหญ่
มีสิ่งที่ซ่อนใจ.............หลบอยู่ใต้ความยินดี

เราต่างเป็นผู้ล่า..........ออกค้นหาตามแผนที่
พิชิตเหล่าไพรี...........แต่ที่แท้แค่หลอกตา

สุดท้ายกลายเป็นเหยื่อ....มิอยู่เหนือกรรมเบื้องหน้า
จากเด็กสู่ชรา..............วงจรนี้มิอาจคลาย.






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #2 เมื่อ: 21 เมษายน, 2569, 10:25:23 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


เมื่อโลกเริ่มโหดร้าย.......จิตผ่อนคลายในความเชื่อ
ศรัทธาร้างจางเจือ.........แทบไม่เหลือสักผู้คน

ความคิดบิดเบือนแบบ.....จิตคับแคบแนบหวังผล
ประโยชน์คือเบื้องบน......แลเบื้องล่างเป็นสิ่งใด

ไร้หลักจะยึดมั่น............จิตดื้อรั้นมิผ่องใส
กำเนิดมารภายใน..........แลหมดสิ้นซึ่งปัญญา

ขาดแรงจะยึดเหนี่ยว.......จิตมิเหลียวมองเบื้องหน้า
ตกหล่มโลกมายา..........มิอาจฟื้นเพื่อคืนใจ

เหยียบย่ำผู้ต่ำกว่า.........จิตรักษาสิ่งใดไว้
มิสนมันผู้ใด................กระทำตามใจของตน

ไร้แก่นแห่งคุณค่า.........จิตอ่อนล้าวาจาหม่น
นี่หรือปัญญาชน............เพียงตั้งต้นก็แพ้ภัย.






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #3 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 11:08:30 AM »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


รอคอยผู้ค้นพบ.........นอกระบบการค้นหา
ใช่เห็นเพียงด้วยตา...แต่เห็นทั้งห้วงหัวใจ

อยู่กับความมืดมิด......กับชีวิตเกินแก้ไข
คำถามเพียงกลไก.....ได้ระบายข้อเท็จจริง

อยู่กับคลื่นความหวัง....ไร้พลังจนหยุดนิ่ง
ไร้แรงจะแย่งชิง...........แต่ไม่อาจคิดทำลาย

รอคอยโดยไม่รู้...........การมีอยู่ไร้จุดหมาย
อ้อมกอดไร้ร่างกาย......ยังฝันใฝ่ถึงตัวตน

หากพบเพียงสักครั้ง....แสงความหวังหลังฟ้าฝน
จะลองส่องตาจน........ได้หลุดพ้นความมืดดำ.









ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #4 เมื่อ: 23 เมษายน, 2569, 03:16:34 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


จับจ้องมองเบื้องหน้า....รู้สึกว่าเหมือนดั่งฝัน
แผ่นหลังคนรักกัน.......ช่างยิ่งใหญ่ในใจเรา

เดินตามไม่อิดออด......มองตลอดมือของเขา
ตัวติดเหมือนดั่งเงา.....ด้วยรอยยิ้มและยินดี

ไปไหนฉันไปด้วย.......เพียงได้ช่วยก็สุขขี
รอยยิ้มเธอเปรมปรีดิ์....รักจึงเริ่มจะผลิบาน

ไม่รู้อนาคต.............รักสวยสดที่แสนหวาน
จะอยู่ไปอีกนาน........หรืออาจลาล้างจากไป

ขอรักเธอวันนี้..........สมกับที่เธอมอบให้
ไม่เหลือจุดเผื่อใจ.....เหลือเพียงโลกที่มีเธอ.





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #5 เมื่อ: เมื่อวานนี้ เวลา 04:25:12 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


รอยต่อของบาดแผล......ต้องดูแลอย่างชิดใกล้
รักษาถึงภายใน...........คอยใส่ใจทุกเวลา

กว่าจะได้ผ่านพ้น.........ต้องอดทนการรักษา
หมั่นใช้การทายา.........เพื่อประคองการซ่อมแซม

จนเหลือรอยความเจ็บ...ทุกฝีเย็บมาแต่งแต้ม
แผลเป็นโผล่วับแวม.....พอให้เห็นถึงที่มา

ประทับความทรงจำ......ทุกถ้อยคำอย่างล้ำค่า
กว่าจะก้าวผ่านมา........ต้องโอบกอดนานเท่าใด

แผลเดิมอาจปริแตก.....ใช่ครั้งแรกเสียเมื่อไหร่
ร่องรอยอาจแทงใจ......แต่ความเจ็บไม่เหมือนเดิม

เก็บเศษซากความคิด...เนรมิตสิ่งใหม่เพิ่ม
ประสานเพื่อต่อเติม.....แม้นแตกต่างแต่คงทน

รอยด่างบ้างคมบิ่น......เปรอะเปื้อนดินจากฟ้าฝน
หมางเมินเหล่าผู้คน.....เพราะไร้ผลมอบตอบแทน.

อยู่อย่างผู้ชนะ...........เพียงการละความหวงแหน
แต่แพ้ในดินแดน........ของนักล่าทรชน.











ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 794



อีเมล์

ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
« ตอบ #6 เมื่อ: 7 ชั่วโมงที่แล้ว »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง


หลายอย่างในโลกนี้.........ถูกแต้มสีให้ดูเหมือน
ทดแทนการลางเลือน.......แต่ละช่วงของเวลา

ของใหม่มาแทนเก่า.........ไร้เรื่องเล่าให้กังขา
ไร้บทในมายา.................เส้นความหมายไม่ก้าวเดิน

เรื่องราวมีชีวิต.................ก็เปลี่ยนทิศเป็นตื้นเขิน
ลดน้อยลงเหลือเกิน..........ท่ามถนนปูนซีเมนต์

ไร้กลิ่นของต้นหญ้า..........ไร้ใบคามาเรียงเส้น
เศษดินเคยกระเด็น...........เหลือเพียงฝุ่นหมุนละออง

เรื่องเล่าไร้ชีวิต...................สิ้นแรงฤทธิ์เคยกึกก้อง
ความหมายกลายเป็นฟอง....แตกสลายไปกับลม

เหลือเพียงภาพอดีต.........กับสีซีดในที่ร่ม
ภาพหนึ่งเพียงเชยชม........ประวัติศาสตร์ไร้วิญญาณ.

บันทึกการเข้า

♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.15 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati

หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.431 วินาที กับ 49 คำสั่ง
กำลังโหลด...