กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง

เวลามิเคยหยุด..............และไร้หมุดซึ่งจุดหมาย
แต่กลับเป็นของตาย.......ที่ยังต้องดำเนินไป

มิเคยจะได้พัก...............เพื่อตั้งหลักรับวันใหม่
จังหวะมิเร็วไว...............แต่ผลักไสให้เคลื่อนรอย

สะสมจนวงรอบ..............กลายเป็นกรอบทีละหน่อย
เวิ้งว้างการรอคอย..........และล่องลอยยามครอบครอง

มิเป็นสมบัติใคร..............หรือผู้ใดเป็นเจ้าของ
มิมีตัวสำรอง..................หรือเคลือบคล้ายมาทดแทน

ไม่เก่า ไม่เคยใหม่............มิใกล้ไกลจนสุดแขน
ครอบครองทุกเหล่าแดน....ไร้เขตแคว้น"แก่นเวลา"

	ผู้เขียน	หัวข้อ: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง (อ่าน 3989 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้