พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
 ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เวลามิเคยหยุด..............และไร้หมุดซึ่งจุดหมาย
แต่กลับเป็นของตาย.......ที่ยังต้องดำเนินไป
มิเคยจะได้พัก...............เพื่อตั้งหลักรับวันใหม่
จังหวะมิเร็วไว...............แต่ผลักไสให้เคลื่อนรอย
สะสมจนวงรอบ..............กลายเป็นกรอบทีละหน่อย
เวิ้งว้างการรอคอย..........และล่องลอยยามครอบครอง
มิเป็นสมบัติใคร..............หรือผู้ใดเป็นเจ้าของ
มิมีตัวสำรอง..................หรือเคลือบคล้ายมาทดแทน
ไม่เก่า ไม่เคยใหม่............มิใกล้ไกลจนสุดแขน
ครอบครองทุกเหล่าแดน....ไร้เขตแคว้น"แก่นเวลา"
|
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 ชีวิตใช่ว่าง่าย..................แต่มิได้ลำบากแสน
บางอย่างอาจขาดแคลน...แต่ใช่หมายทั้งชีวิน
บางเรื่องอาจดีพร้อม.....ก็เพียงซ้อมรอสูญสิ้น
สูงต่ำฟ้าจรดดิน............ล้วนเอื้อมถึงเพียงชั่วคราว
บางสิ่งเกินคว้าไขว่........ยิ่งเดินไปยิ่งเหน็บหนาว
อยากลองทุกเรื่องราว.....ก็ได้ซึ่งประสบการณ์
มุ่งหมายอนาคต...........ที่สวยสดและหอมหวาน
ไร้สิ่งมาต้านทาน..........จงไปเถิดเพื่อตัวตน
สิ่งใดที่ยังขาด.............จงหมายมาดสัมฤทธิ์ผล
อย่าแพ้ความอดทน......จงดิ้นรนไขว่คว้ามา
สิ่งใดที่พลั้งพลาด.......จงองอาจใช่ไร้ค่า
เก็บไว้คือปัญญา.........จะนำพาก้าวต่อไป
ขาด-เกินมิมีอยู่...........หากเรารู้จุดยืนไหว
เป้าหมายที่คว้าชัย.......มีมากมายไขว่คว้าเอา
ขาดเพียงหามาเพิ่ม.....มาต่อเติมให้มากเข้า
ล้นนักก็วัดเชาวน์.........การจัดสรรที่พองาม
อยู่ที่เรามองเห็น.........จะสุขเย็นหรือทุกข์หาม
พลิกด้านการนิยาม......นั่นแหละถือวิญญูชน. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 เก็บไว้ทุกถ้อยคำ........ทุกเงื่อนงำของความหมาย
รู้สึกแต่เหมือนตาย......มิอาจใช้ด้านอารมณ์
วิเคราะห์ทุกคำพูด......บทพิสูจน์ความเหมาะสม
ใช่เพียงคำพร่างพรม...ที่สวยหรูและดูดี
ยอมให้แบบฝึกหัด......ช่วยเกณฑ์คัดตามหน้าที่
เวลาล่วงเป็นปี...........ทำให้เห็นเป็นเช่นไร
คำพูดค่อยชิงกล่าว......เมื่อเรื่องราวกระชับให้
พูนพร้อมตัดสินใจ.......จะรวบรัดและสัจจริง
มิต้องรีบ เร่ง ร้อน.......จงช้าก่อนในทุกสิ่ง
"สติ"จงแอบอิง...........แลพาดพิงพิจารณา
จึ่งพอจะตั้งรับ............ให้พร้อมกับทุกทีท่า
จังหวะของเวลา..........จงหมายว่าเป็นเครื่องมือ
แม้นอาจพลาดผิดบ้าง...บนเส้นทางที่ยืดถือ
แต่หากความหมายคือ...ดีที่สุดย่อมเหมาะควร
มิมีสูตรสำเร็จ............มีเพียงเกล็ดเคล็ดบางส่วน
อยู่ที่เราทบทวน........และฝึกใช้ด้วยปัญญา. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 คิดหวนคืนวันเก่า.........ครั้งที่เราเพิ่งริเริ่ม
สัมพันธ์เพิ่งต่อเติม.......และไร้ซึ่งประสบการณ์
ความสุขเพียงเล็กน้อย..แต่เรียงร้อยรักแสนหวาน
ความหวังเริ่มเบ่งบาน...จนข้ามกาลสุดยาวไกล
คาดหวังอนาคต..........รักสวยสดยังแจ่มใส
หวังวาดแทบขาดใจ....จะครองคู่แก่ชรา
ความสุขล้วนต้องมาก..จึงเริ่มยากกับ "รัก"หนา
ความคิดเริ่มต่างตา......มิลงร่องลงรอยกัน
จนมาถึงจุดเบี่ยง.........มิอาจเลี่ยงความผกผัน
ความรักแม้นผ่านวัน....มิอาจรั้งใจกลับคืน
จึงหวนจุดเริ่มต้น........ที่ต่างคนมิต้องฝืน
ต่างมีที่หยัดยืน..........และทบทวนเรื่องของเรา
คิดถึงวันที่สุข............และที่ทุกข์อย่างเงียบเหงา
เสียดายรักบางเบา.....ที่บินหายไปกับตา.
|
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 ถูกล้อมหรือถูกรุม............ใครเกาะกุมโชคชะตา
ฝ่ายรุกบุกไล่ล่า...............อาจดูว่าได้คว้าชัย
จะรุกหรือจะรับ.................ยังไม่นับใครยิ่งใหญ่
จนกว่าล้มทั้งใจ................หมากสุดท้ายไม่จำเป็น
เหมือนกับใช้ชีวิต.............มีหลากทิศที่เราเห็น
ร่ำรวยหรือลำเค็ญ............อาจอยู่แค่ความพอดี
ชนะในตาหมาก..............ชนะจากความสุขศรี
อิ่มเอมเปรมชีวี...............ที่มิอาจจะแย่งชิง
ชนะในกระดาน................ความคิดอ่านล้ำค่ายิ่ง
จงเก่งแบบเก่งจริง...........ย่อมไม่ทิ้งลวดลายตน
ทั้งรุกและทั้งรับ................ยืนหยุ่นปรับตามเหตุผล
ถอยบ้างใช่ขวางจน..........ดูเกะกะแบบระราน
แม้นเกมส์จะถูกล้อม........ก็ยังพร้อมฝ่าทุกด้าน
กฎแรกในกระดาน...........คือสายตาชนะใจ. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 โลกที่แสนวุ่นวาย.............ช่างเหนื่อยหน่ายการรับรู้
ต่างคนต่างเฝ้าดู...............เรื่องของเขาเราสนใจ
ร้อยคนก็ร้อยแบบ.............บ้างใจแคบบ้างใจใหญ่
คละเคล้าเหมากันไป........ส่วนผสมอลเวง
ยามฟังก็หนวกหู...............ต่างแสนรู้ว่ากูเก่ง
สุดท้ายฟังตัวเอง..............อยู่ในโลกจินตนา
ปล่อยให้โลกหมุนต่อ.........ตามวงล้อการรักษา
สมดุลแห่งโลกา................ธรรมดาของๆมัน
ส่วนเราปิดหูบ้าง................ปิดปากกว้างยามเย้ยหยัน
ปิดตายามงงงัน.................แล้วปลดปล่อยให้เป็นไป
อยู่กับตัวของเรา................จะทุกข์เศร้าหรือสดใส
เปิดมองดูข้างใน................รักษาไว้ซึ่งตัวตน. |
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 โลกสวยด้วยมุมมอง........จึงครอบครองความสดใส
เสาะหาสิ่งเป็นไป............ตามมุมคิดที่เบิกบาน
ธรรมดายังโดดเด่น.........เรื่องเล่นๆยังขับขาน
หัวเราะกับวันวาน............และยิ้มให้กับทุกคน
แตกต่างตรงความคิด......และต่างจิตการตั้งต้น
เส้นทางจึงต่างคน...........แม้นต่างมองที่เดียวกัน
ต่างแตกเส้นทางเลือก....ตามผิวเปลือกที่เสกสรร
สิ่งใดคือสำคัญ..............ก็ต่างกันทุกผู้คน.
|
 |
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 1084
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 ว่างเปล่าแม้นความคิด.....ดังไร้สิทธิ์จะคิดฝัน
ทำดีเท่าไหร่กัน..............จึงจะเห็นซึ่งความดี
โดดเดี่ยวไร้ทางเลือก.....แลไร้เปลือกซึ่งศักดิ์ศรี
ผ่านฝนมานานปี.............แต่มิมีที่เบิกบาน
บอบช้ำเกินต่อสู้.............แต่ยังอยู่เหมือนอาจหาญ
เหมือนเก่งจะต้านทาน....แต่แท้จริงคือเฉาตาย
ยืนต้นดั่งคงอยู่..............แต่มิรู้ซึ่งความหมาย
รับรู้เพียงเดียวดาย.........คือสุดท้ายที่พึ่งพิง
จากลาความสงบ...........สู่จุดจบในทุกสิ่ง
ยอมแล้วกับความจริง.....มิอาจพบความยินดี. |
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ยูริน
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
|
|
